تونیک استراکچر خور

مجموعه‌ی «بام» بازخوانی معاصر هویت بصری و فرمی جنوب ایران است؛ جایی که با الهام از بافت تاریخی، معماری بدوی و ساختارهای انتزاعی این منطقه، عناصر فرهنگی از شکل روایی خود جدا شده و به زبان جدیدی از فرم، حجم و سیلوئت تبدیل شده‌اند. در این مجموعه، خطوط معماری و کیفیت‌های فضایی جنوب به ساختار لباس‌ها منتقل شده‌اند تا پیوندی میان حافظه‌ی فرهنگی، بدن و طراحی معاصر ایجاد شود. فرم‌های لباس با بازتعریف بدن زن، آن را از چارچوب‌های آشنا و تعاریف مرسوم زیبایی خارج کرده و حضوری قدرتمند، مستقل و معماری‌گونه به آن می‌بخشند؛ تلاشی برای خلق تصویری تازه از هویت زنانه و ایجاد گفت‌وگویی میان بدن، آزادی فردی و ساختارهای اجتماعی.